Odpowiedź na interpelację w sprawie procesów odzysku odpadów
Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację poseł Sandry Lewandowskiej (znak: SPS-023-6685/06) w sprawie procesów odzysku, przedstawiam poniższe wyjaśnienia. Dyrektywa Wspólnoty Europejskiej jest aktem prawa pochodnego Unii Europejskiej zobowiązującym państwa członkowskie Unii do wprowadzenia określonych regulacji prawnych służących osiągnięciu wskazanego w dyrektywie pożądanego stanu rzeczy. Dyrektywy są wiążące, jeśli chodzi o cel, jaki państwo członkowskie, do którego są skierowane, powinno osiągnąć, pozostawiają jednak władzom krajowym swobodę wyboru formy i metod osiągnięcia tego celu. Dyrektywy wymagają transpozycji do krajowego systemu prawnego. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/12/WE z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie odpadów, która weszła w życie z dniem 17 maja 2006 r., zastąpiła wielokrotnie zmienianą dyrektywę Rady 75/442/EWG z dnia 15 lipca 1975 r. w sprawie odpadów. Dyrektywa w sprawie odpadów została transponowana przepisami między innymi ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251), zapewniając tym samym zgodność prawa polskiego z prawem wspólnotowym. Procesy odzysku określone w załączniku nr 5 do ustawy o odpadach są zgodne z procesami odzysku określonymi w załączniku nr II B do dyrektywy w sprawie odpadów. Dodanie w ustawie o odpadach dodatkowych procesów odzysku R14 i R15 służy uszczegółowieniu obowiązujących przepisów ze względu na specyfikę gospodarowania odpadami w Polsce i nie powoduje sprzeczności w tym zakresie z przepisami prawa unijnego. Przy określaniu metod odzysku przedsiębiorcy, o których mowa w interpelacji poseł Sandry Lewandowskiej, powinni stosować ustawę o odpadach, bowiem dyrektywa jest skierowana do państwa członkowskiego i przedsiębiorcy nie mają obowiązku stosować jej bezpośrednio. Odnosząc się do ostatniego zagadnienia, uprzejmie wyjaśniam, że w przypadku stwierdzenia nieprawidłowego zakwalifikowania procesu odzysku wojewódzki inspektor ochrony środowiska kieruje do organu, który wydał wadliwą decyzję, informację o stwierdzonej nieprawidłowości oraz wydaje zarządzenie pokontrolne, w którym wskazuje podmiotowi legitymującemu się wadliwie wydaną decyzją konieczność uregulowania stanu formalnoprawnego. Wówczas kontrolowany podmiot ma obowiązek, w terminie wyznaczonym w zarządzeniu pokontrolnym, poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych naruszeń. Niestosowanie się do zarządzeń pokontrolnych wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska może skutkować wymierzeniem przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska mandatu bądź kary grzywny, a w ostateczności wstrzymaniem prowadzonej działalności. Należy jednak podkreślić, że każdy przypadek, w którym wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza uchybienia, wymaga indywidualnego rozpatrzenia. Z wyrazami szacunku Sekretarz stanu Krzysztof Zaręba Warszawa, dnia 16 marca 2007 r.